Vul Geleuter is opgericht in 1991 en deed voor het eerst mee aan de optocht van Moesland in 1992. De club doet mee in de categorie wagens en in 1992 worden ze negentiende met ‘In één grote tent met driekerruself, ’t Kos Kojer, zeg nou zelluf’.

In 1993 worden ze rode lantaarndrager met ‘We moete um d’n driehoek of binnendeur, ’t is un echte mislukking bij Schoppema veur’. Ze komen wel in het Brabants Dagblad met een foto van hun wagen, iets wat niet door iedereen werd gewaardeerd. Niet omdat ze het Vul Geleuter niet gunde, in tegendeel, maar er waren wel mooiere wagens die in de krant mochten volgens velen.

Van dat gegeven wordt in 1994 dankbaar gebruik gemaakt, met ‘Nog noit be de urste 19, mar hedde ons vurrig joar in de krant gezien?’ worden ze wederom laatste. Wel met pech overigens, want er brak wat af van hun wagen.

In 1995 wordt ook dat meegenomen in hun idee: ‘Ut bleft be ons toch noit stoan, durrum zen we mar liggend gegoan’ en dat was goed voor een twintigste plaats.

Wedeom een twintigste plaats in 1996, ditmaal met ‘Nou zen er in ut Moesland zo veul paalen en kunnen we ut nie mer haalen’.

Dit was tevens het laatste wapenfeit van carnavalsvereniging Vul Geleuter.